حساب کاربری
یا
چندین سال تجربه گرانبها در زمینههای مشاوره، طراحی و اجرای خدمات گردشگری
به پاس قدردانی از اعتماد و همراهی با رزآبی تخفیفهای ویژهای برای مشتریان در نظر گرفتهایم
ایجاد فضایی امن در سیستم های پرداخت خود، پیام آور سفری آسوده و ایمن برای مسافران هستیم
تور انفرادی مناسب کسانی است که علاقه مند هستندطبق سلیقه خودشان سفرکنند یا می خواهند به صورت تخصصی تر از جاذبه هایی که مد نظرشان است بازدید کنند. مثلا تصور کنید در حین سفر به یک منظره زیبا یا خوش آب و هوا برخورد می کنید و می خواهید لحظه ای توقف کرده و حتی عکس بگیرید. یا ازمکان های مورد علاقه خود بازدید نمایید.
پارک ملی هوخه ویلوه از محبوبترین جاذبههای هلند است که در هشت کیلومتری شمال شهر آرنهم قرار دارد. این پارک عظیم با مساحت 13750 هکتار، بزرگترین ذخیرهگاه طبیعی در کشور هلند است. این پارک بهخاطر تنوع مناظری که شامل همه چیز از جنگلهای انبوه گرفته تا تپههای شنی مرتفع میشود، قابل توجه است. پارک ملی هوخه ویلوه هلند، همچنین به دلیل داشتن یک پارک ملی خصوصی، یکی از پارکهای منحصربهفرد هلند و تنها پارک محصورشده کشور است که بهعنوان یک پارک شکار بین سالهای 1909 تا 1923 ساخته شد. این پارک حیاتوحش فراوانی از جمله گوزن، گراز وحشی و موفلون (نژاد کمیاب گوسفند وحشی) را در خود جای داده است. اگر قصد سفر به هلند و بازدید از پارک ملی هوخه ویلوه را دارید، خواندن این مطلب را از دست ندهید. حیاتوحش و گیاهان پارک ملی هوخه ویلوه پارک ملی هوخه ویلوه در هلند، مکانی است که شما از تماشای پرندگان و دیدن حیاتوحش در آن لذت خواهید برد. بازدیدکنندگان میتوانند از نقاط رصدی مناسب در بخشهای مرکزی و شمال غربی Hoge Veluwe، انواع مختلفی از حیوانات از جمله گوزن قرمز، گوزن و خوکهای وحشی را تماشا کنند. همچنین در پارک ملی هوخه ویلوه، موفلون، گونهای از گوسفند وحشی که منشا آن ساردینیا و کورس است نیز دیده میشود. در فصل زمستان، پرندگان مختلفی از جمله فنچهای گل همیشه بهار، گل ختمی، دارکوب، ژی، زاغی و برفک در پارک جمع میشوند. اگر از دوستداران حیاتوحش هستید، بهترین زمان برای انجام لکه بینی حیوانات، صبح زود و اواخر عصر است، بنابراین برای بازدید در پارک ملی هوخه ویلوه کشور هلند برنامهریزی کنید. هنگام ورود حتما نقشه پارک را بردارید. این اطلاعات جزئیاتی را در مورد مکانهای مشاهده حیاتوحش و مناطق پناهگاه ارائه میدهند که برخی از آنها به راحتی با ماشین قابل دسترسی هستند. برای کسانی که به گیاهان علاقهمند هستند، این پارک، خانه حدود 500 گونه مختلف گیاهی است. بسیاری از این گیاهان، نادر و منحصربهفرد هستند از جمله قارچها، خزهها و گلسنگهای متعدد. گیاه برجستهای، شامل درخت عرعر معمولی در این پارک محافظت شده است. دیگر گیاهان محافظت شده شامل یک گیاه کوچک حشرهخوار به نام آفتابه، چمن افعی کوتوله (یکی از کمیابترین گیاهان کشور) و ژانتین مردابی دوستداشتنی است که بهخاطر گلهای آبی زیبایش معروف است و در پارک ملی هوخه ویلوه هلند به چشم میخورد. این پارک همچنین دارای مناطق جنگلی بزرگ و متراکم متشکل از درختان مخروطی (به ویژه کاج) همراه با رودودندرونها و گونههای متعددی از درختان برگریز است. علت این امر به دلیل فراوانی بلوط قرمز است. بیشتر بخوانید: باغ کوکنهوف هلند | بهشتی پر از گلهای لاله درباره پارک ملی هوخه ویلوه در کشور هلند پارک ملی هوخه ویلوه هلند به دلیل تنوع چشمانداز بسیار شهرت دارد که از ترکیبی از جنگلهای انبوه، گرما و حتی تپههای شنی است. شاید بهترین مکان حفاظت شده و مطمئنا جالبترین پارک ملی کشور از نظر زمینشناسی باشد. پارک ملی هوخه ویلوه هلند شامل یک منطقه بزرگ از خاک شنی است که در عصر یخبندان تشکیل شد. این مناظر جذاب در جنوب و شرق به وسیله مورنها (مناطق وسیعی از نهشتههای یخبندان صخرهای) با ارتفاع بین 80 تا 100 متر قطع میشود. پارک ملی هوخه ویلوه، ظاهر امروزی خود را از قرون وسطی به خود میگیرد و زمانی قسمتهایی از آن برای کشت و از نواحی مستهلک و گسترههای گرمسیری منطقه برای چرای گوسفندان استفاده میشد. در قرن نوزدهم، طرحهای احیای جنگلها برای جلوگیری از رانش بیشتر آغاز شد. در همین حال، برخی از فرورفتگیها با آب باران پر شدند و دریاچههایی را تشکیل دادند. دوچرخهسواری در پارک ملی هوخه ویلوه مانند بسیاری از نقاط هلند، پارک ملی هوخه ویلوه هلند، عمدتا مسطح است و تور با دوچرخه را به یکی از بهترین راهها برای لذت بردن از مناظر باشکوه آن تبدیل میکند و از آنجاییکه هلند یکی از بهترین مناطق برای دوچرخهسواری است، طبیعی به نظر میرسد که بیش از 1700 دوچرخه سفید معروف این کشور برای استفاده در سراسر پارک در دسترس باشد. بهتر از همه، این نوع حملونقل سرگرمکننده با ورود به پارک رایگان است. برای کسانی که میخواهند در طول روز دوچرخهسواری کنند، تعدادی دوچرخه پشت سرهم و برقی نیز در پارک ملی هوخه ویلون وجود دارد. برای کسانی که نیازهای ویژه دارند، دوچرخههای ویلچر و سهچرخها موجود است. مرکز بازدیدکنندگان و میزهای اطلاعات مرکز بازدیدکنندگان در پارک ملی هوخه ویلوه، بهترین مکان برای شروع ماجراجویی شماست. علاوهبر ارائه اطلاعات مفید و کاربردی در مورد کاوش در پارک، نمایشگرهای متعدد آن شامل نگاهی اجمالی به چشمانداز خیرهکننده پارک، حیاتوحش و سایر ویژگیهایی است که در طول مسیر خواهید دید. بیشتر تورهای پیادهروی و دوچرخهسواری موضوعی پارک نیز از اینجا شروع میشود. حتما فیلمهای نمایش داده شده در سالن را تماشا کنید، از جمله فیلمهای ویژه که برای کودکان دیدنی است. فروشگاه پارک ملی هورخه ویلوه هلند همه چیز از هدایا و سوغاتیهای منحصربهفرد گرفته تا مواد غذایی مانند عسل و ترافل ارائه میدهد. همچنین شایان ذکر است که تعدادی میز اطلاعات کوچکتر در سرتاسر پارک قرار دارند که به وضوح در مسیرها و نقشههای مفید پارک مشخص شدهاند. پیادهروی در پارک ملی هوخه ویلوه پارک ملی هوخه ویلوه هلند، دارای مسیرهای پیادهروی متعددی است. این مسیرهای آسان برای دنبال کردن به وضوح مشخص شدهاند (فقط به دنبال ستونهای چوبی باشید) و دیدنیترین نقاط پارک از جمله ایستگاههای تماشای حیاتوحش را ببینید. مسیرها از سه تا هشت کیلومتر متغیر است. مسیرهای طولانیتر تا 20 کیلومتر نیز برای کوهنوردان حرفهایتر در دسترس است. درحالیکه کسانی که کودکان نوپا دارند، میتوانند کالسکههای مخصوص پیادهروی ناهموار کرایه کنند. اگر سگ دارید، میتوانید سگ خود را با یک افسار به پیادهروی ببرید. همچنین، استراحتگاههای راحت با امکانات دستشویی در مکانهای متعددی در امتداد محبوبترین مسیرها قرار دارد. خانه سنت هوبرتوس این عمارت باشکوه در پارک ملی هوخه ویلوه که توسط یکی از معماران برجسته هلندی به نام هندریک برلاژ طراحی شده است، در سال 1923 تکمیل شد. سنگ تراشی آن همچنین دارای یک صلیب است. این خانه نیز با در نظر گرفتن موازین مدرنیته و راحتی ساخته شده است. در نتیجه، شامل تعدادی از نوآوریهای فنی لازم است که در دوره خود مدرن محسوب میشدند. از جمله گرمایش مرکزی، واکس مرکزی و آسانسور برقی. بیشتر بخوانید: معرفی بهترین هتلهای آمستردام، پایتخت هلند این خانه اکنون موزهای به نام موزه اقامتگاه کشور (Jachthuis Sint Hubertus) است. نکات برجسته این خانه، شامل نمایشهای مربوط به طراحی ساختمان و همچنین فرصتی برای مشاهده اثاثیه اصلی است. پذیرش فقط از طریق تورهای راهنما (در دسترس به زبان انگلیسی) در دسترس است. موزه زیرزمینی پارک ملی هوخه ویلوه اولین موزه زیرزمینی اروپا، Museonder در نزدیکی موزه Kröller-Müller در سال 1993 افتتاح شد. بازدیدکنندگان در بازدیدی منحصربهفرد از طریق مجموعهای اطلاعات مربوط به تاریخ طبیعی و زمینشناسی منطقه را ارائه میدهند، با این مکان آشنا میشوند. نمایشگاهها، حیاتوحش بومی که در گذشته در این منطقه زیست میکردند از جمله اسکلت ماموتها، کرگدنها و گوزنهای غولپیکر را پوشش میدهند. برخی از نمایشگاهها بر ارگانیسمهایی که در زیرزمین زندگی میکنند از جمله حیوانات و حشرات حفاری و سیستم ریشه درختان تمرکز دارند. موزه کرولر و باغ مجسمه این موزه هنر در پارک ملی هوخه ویلوه، نمونههای بسیار خوبی از هنر اروپای قرن 19 و 20 را در خود جای داده است. این ساختمان که در سال 1938 ساخته شد، به گونهای طراحی شده که هنر و طبیعت را در کنار هم قرار دهد، مفهومی که در پسوند شیشهای آن اضافه شده در سال 1977 ادامه یافت. نکات برجسته این مجموعه حدود 4000 طراحی، 275 مجسمه و چند صد نقاشی است. آثار مربوط به اواخر قرن 19 و اوایل قرن 20 در این مجموعه غالب است؛ از جمله 280 نقاشی و طراحی از ونسان ون گوگ که از زمان او در لاهه و پاریس را نمایش میدهد. بیشتر بخوانید: معرفی ۷ آسیاب بادی مشهور و قدیمی در هلند گنجینههای دیگر عبارتند از آثار هنری نو توسط Odilon Redon، James Ensor، و Jan Toorop. نقاشیهای امپرسیونیسم و اکسپرسیونیسم توسط ادوارد مانه، کلود مونه، پل سزان و آگوست رنوار. و سبک کوبیسم با نمونههایی از پابلو پیکاسو و فرناند لژر. این موزه از سال 1950 مجسمهها، نقش برجستهها و طراحیهایی را به نمایش میگذارد. همچنین مجسمههای فوقالعادهای که آثاری از آگوست رودن، باربارا هپورث، و آریستید مایلول هستند را در خود جای داده است که ارزش دیدن دارد. این موزه همچنین مجموعهای از برنامههای هنری سرگرمکننده برای بچهها دارد و کنسرتهای متعددی اجرا میکند.
باغ گیاهشناسی مونترال یکی از مهمترین باغهای کاناداست. این باغ در مساحتی به وسعت 200 هکتار گسترده شده و شامل انواع باغهای موضوعی و همچنین گلخانههاست. در سال 2008، فراوانی و تنوع مجموعههای آن باعث شد تا بهعنوان یک مکان تاریخی ملی شناخته شود. علیرغم موقعیت مکانی آن در نزدیکی مرکز مونترال، این باغ بهدلیل فضای آرام خود شناخته شده است. هدف اصلی باغهای گیاهشناسی معاصر، نگهداری مجموعههای گستردهای از گیاهان است که با نامهای رایج و علمی و مناطق مبدأ برچسبگذاری شدهاند. مجموعههای گیاهی در چنین باغهایی بسته به مساحت زمین موجود و منابع مالی و علمی مؤسسه، از چند صد تا چند هزار نوع مختلف متفاوت است. تاریخ باغهای گیاهشناسی باغهای گیاهشناسی در چین باستان و بسیاری از کشورهای هممرز با دریای مدیترانه وجود داشتهاند. آنها در واقع اغلب مراکزی برای پرورش درختان میوه، سبزیجات و گیاهانی بودند که برای غذا و در ساخت داروهای خام آن زمان استفاده میشدند. رواج گسترده نسخههای گیاهی و تجویز گیاهان دارویی توسط گیاهپزشکان، منجر به ایجاد و افزایش باغهای گیاهشناسی شد. تا پایان قرن شانزدهم، پنج باغ از این قبیل در اروپا وجود داشت و در اواسط قرن بیستم، تعداد آنها بیشتر شد. دو مورد اول در ایتالیا، در پیزا (1543) و در پادوآ (1545) وجود داشتند. در ابتدا اینگونه باغها در دانشکدههای پزشکی دانشگاهها قرار داشتند. استادان پزشکی عمدتاً گیاهشناسان آن زمان بودند و «باغهای فیزیکی» آنها برای آموزش دانشآموزان و همچنین پرورش گیاهان برای ساخت دارو خدمت میکردند؛ اما آنها به طرق دیگری نیز خدمت کردند. بهعنوان مثال، کارولوس کلوزیوس، گیاهشناس مشهور قرن شانزدهم، مجموعۀ گستردهای از پیازهای گلدار را در باغ گیاهشناسی در لیدن هلند گرد هم آورد که ثابت کرد آغاز صنعت پیاز هلندی است. بیشتر بخوانید: حمل و نقل در کانادا معرفی باغ گیاهشناسی مونترال باغ گیاهشناسی مونترال کانادا، یکی از دیدنیترین جاذبههای گردشگری کانادا برای کودکان و بزرگسالان است. این باغ مقابل استادیوم المپیک قرار دارد که برای بازیهای 1976 استفاده میشد. گلخانههای آن در تمام طول سال باز هستند و در اوایل بهار، نمایش پروانههای آزادانه معمولاً جمعیت زیادی را بهخود جلب میکند. با این حال، بهدلیل زمستانهای سخت کانادا، باغهای بیرونی تا حد زیادی بین نوامبر و آوریل خالی هستند. هر یک از باغهای منحصربهفرد موجود در مجموعه برای نشاندادن یک موضوع خاص استفاده میشود. کمپین راهاندازی یک باغ گیاهشناسی در مونترال کانادا در اوایل قرن بیستم آغاز شد. این تلاش توسط برادر ماری ویکتورین رهبری شد، اما در سال 1931 بود که این باغ تأسیس شد. علیرغم اینکه این باغ در بدترین دوران رکود بزرگ ساخته شد، شهردار شهر، کامیلیان هود، مصمم بود که باغ باید بهشکلی جذاب طراحی شود. برای این منظور، شهردار، هنری توشر را بهکار گرفت تا چیدمان محوطه را طراحی کند. سایر ویژگیهای قابلتوجه عبارتند از باغهایآبی، باغ صخرهای مرتبشده براساس منطقه جغرافیایی، باغ اولین ملل با گیاهانی که برای بومیان آمریکایی اهمیت قومیتی دارند، مجموعهای از گیاهان علفی چندسالۀ کشتشده برای باغبانهای خانگی و درختکاری. گلخانههای باغ گیاهشناسی مونترال کشور کانادا یکی از محبوبترین قسمتهای باغ گیاهشناسی مونترال، باغ ژاپنی است. علاوهبر گیاهان ژاپنی، این قسمت شامل ساختمانی بهسبک کلاسیک این کشور است که در آن مراسم سنتی چای هر تابستان اجرا میشود. گاهی اوقات کلاسهایی در زمینه هنرهای ژاپنی مانند گلآرایی ارائه میشود. این باغ دارای حوضچهای است که ماهی کپور در آن شنا میکند و غذادادن به ماهیها در بین گردشگران محبوب است. غمانگیزترین بخش این مجموعه این است که در ماه اوت هر سال، زنگ صلح به یاد کسانی که در حمله بمب اتمی سال 1945 به هیروشیما جان باختند، نواخته میشود. خود زنگ در آن شهر ساخته شده است. در میان باغهایی با تم کانادایی، باغی است که به اولین مردم این کشور اختصاص یافتهاست. این مجموعه شامل نمونههایی از سازهها و آثار هنری بومیان آمریکاست. درختانی با ارتباط قوی با کشور کانادا، مانند کاج و افرا، در مسیرهای آن کاشته شدهاند. درهمینحال، باغ آلپاین در بخش صخرهای و تپهای از سایت واقع شدهاست و متخصص در گیاهان و گلهای کوچکی است که در مناطقی مانند کوههای راکی و خود کوههای آلپ رشد میکنند. باغ چینی در این نزدیکی بزرگترین نوع خود در خارج از خود چین است. آموزش باغبانی در باغ گیاهشناسی مونترال در کشور کانادا باغ گیاهشناسی نقش آموزشی هم برای بازدیدکنندگان عمومی و هم برای دانشجویان باغبانی دارد. همچنین، نقش حفاظتی در حفاظت از گیاهانی دارد که از طریق تجاوز به توسعه یا از دستدادن زیستگاه در معرض خطر انقراض قرار گرفتهاند. یک مؤسسۀ اختصاص دادهشده به تحقیقات گیاهشناسی و همچنین یک خانۀ حشرات در اینجا واقع شده است. باغ گیاهشناسی بهویژه برای جانورانش شناختهشده نیست، اگرچه جمعیت قابلتوجهی از حواصیلها و لاکپشتها در این باغ وجود دارد. در ورودی باغ گل رز، مجسمۀ Lion de la Feuillée قرار دارد که در سال 1992 هدیهای از شهر لیون فرانسه بود. بیشتر بخوانید: آداب و رسوم در کانادا باغگیاهان سمی باغگیاهان سمی بخشی از باغ گیاهشناسی مونترال در کاناداست. این فضای کوچک جمعشده حدود 40 گونه را نشان میدهد که بالقوه خطرناک هستند. هدف، ترساندن شما نیست؛ بلکه به شما کمک میکند تا گیاهانی را که ممکن است در طبیعت با آنها روبهرو شوید، شناسایی کنید و از تماس و نزدیکشدن به این گیاهان سمی خودداری کنید. گلخانه مناطق خشک یکی از تفریحاتی که میتوانید در باغ گیاهشناسی مونترال انجام دهید، این است که در گرمای خشک گلخانۀ مناطق خشک، با گونههای کاکتوس از قارۀ آمریکا و ساکولنتهای آفریقایی گردش کنید. شاخهها و تعداد کمی شکوفه در این میان دیده میشوند که از میان زیستگاه خشک عبور میکنند. باغ چینی یکی از قسمتهای باغ گیاهشناسی مونترال که منظرهای شرقی دارد، باغ چینی است. باغ چینی توسط Le Weizhone، یک معمار و استاد منظره طراحی شده است. این چهار عنصر اصلی منطقهسازی چینی (گیاهان، آب، سنگها و معماری) را ترکیب میکند تا حس هماهنگی را ایجاد کند که هر کدام از آنها معنای استعاری خاص خود را دارند. چیدمان و امکانات باغهای گیاهشناسی و درختکاریها از این جهت با پارکها متفاوت هستند که عموماً براساس روابط علمی مجموعههای گیاهی آنها ساخته شدهاند، نه اینکه منحصراً برای جلوههای منظره یا زمینهای بازی یا دیگر فعالیتهای اساساً تفریحی باشند. روش سنتی در چیدمان یک باغ گیاهشناسی، برای مثال، جمعآوری درختان و درختچهها در یک بخش درختکاری از باغ است. با این حال، اغلب از درختان و درختچهها برای تقویت جلوههای چشمانداز با پراکندگی آنها در سراسر باغ، در گروههای طبقهبندی مربوطه، با مجموعههای علفی استفاده میشود. نگهداری و ملاحظات باغ گیاهشناسی مونترال نکته اصلی در نگهداری مجموعههای گیاهی، البته، شیوههای خوب کشت گیاهی است. نگهداری چمن، بهویژه برای باغهای گیاهشناسی در شهرها مهم است. شهروند فهیم یک باغ را بیشتر براساس ظاهر کلی آن قضاوت میکند تا براساس عالیبودن مجموعههای گیاهی آن. مجموعه درختان و درختچهها نیاز به هرس منظم دارند و هیچ درخت مهمی نباید بیش از دو سال بدون چنین توجهی باقی بماند. درختان مسنتر به هرس و مراقبت ویژه از زخمها نیاز دارند تا پوسیدگی ایجاد نشود. سمپاشی برای کنترل آفات و بیماریها اغلب ضروری است. در سالهای اولیه باغ گیاهشناسی مونترال، انواع جدیدی از گیاهان را تنها با فرستادن کلکسیونرهای آگاه به سفرها حفظ کردند. آنها بهدنبال گونههای جدیدی بودند که در طبیعت رشد میکردند و نمونههایی از گیاهان موردنظر را با خود میآوردند. چقدر زمان لازم است تا در باغ گردش کنیم؟ توصیه میکنیم حداقل 2 ساعت برای بازدید از باغ در نظر بگیرید. بااینحال، میتوانید بهراحتی تمام روز را در آنجا بگذرانید؛ بهخصوص اگر علاقه زیادی به گیاهشناسی و گیاهان دارید. بیشتر بخوانید: جالب ترین جشن ها و فستیوال های کانادا آیا پیکنیک در باغ گیاهشناسی مونترال مجاز است؟ متأسفانه، سیاست رسمی باغ گیاهشناسی مونترال اجازه پیکنیک در محل را نمیدهد؛ مگر در مناطقی که برای صرف غذا در نظر گرفته شدهاست (محل پیکنیک واقع در مقابل مجسمه شیر و در غرفه درخت فردریک بک است). پاسیوی رستوران میزهایی در فضای باز دارد و میتوانید یک وعده غذایی را که از خانه آوردهاید، میل کنید. هدف اصلی باغ گیاهشناسی مونترال هدف اصلی باغهای گیاهشناسی معاصر، نگهداری مجموعههای گستردهای از گیاهان است که با نامهای رایج و علمی و مناطق مبدأ برچسبگذاری شدهاند. مجموعههای گیاهی در چنین باغهایی بسته به مساحت زمین موجود و منابع مالی و علمی مؤسسه، از چند صد تا چند هزار نوع مختلف متفاوت است.
هدف از معرفی بهترین هتلهای کیوتو این است که گردشگران تور ژاپن، مکانهای اقامتی کیوتو را بهخوبی بشناسند و با توجه به نیازها و انتظارات خود، بتوانند یکی از بهترین هتلهای این شهر را برای اقامت انتخاب کنند. در این مقاله به معرفی 7 مورد از بهترین هتلهای کیوتو میپردازیم و توضیحات لازم درباره هرکدام را ارائه میدهیم.
چین بزرگترین کشور آسیایی است و بیشترین جمعیت را در بین کشورهای جهان دارد. تقریباً کل خشکی شرق آسیا را اشغال کرده است که یک چهاردهم مساحت زمین را در بر میگیرد. در میان کشورهای بزرگ جهان، چین از نظر مساحت تقریباً بهاندازۀ کل اروپا است و از لحاظ وسعت از کانادا و روسیه پیشی گرفته است. چین دارای 33 واحد اداری است که مستقیماً زیر نظر دولت مرکزی اداره میشوند. اینها شامل 22 استان، 5 منطقۀ خودمختار، 4 شهرداری (چونگکینگ، پکن، شانگهای و تیانجین) و 2 منطقه اداری ویژه (هنگکنگ و ماکائو) هستند. استان جزیرهای تایوان که از سال 1949 تحت مدیریت جداگانه قرار گرفته است، در مقاله تایوان مورد بحث قرار گرفته است (تایوان جزو چین است، ولی تحت مدیریت جداگانه قرار گرفته است. برای بررسی بیشتر و فهمیدن علت، مقالات موجود را برسی کنید.) پکن (پکینگ) پایتخت جمهوری خلق، مرکز فرهنگی، اقتصادی و ارتباطات این کشور نیز است. شانگهای شهر صنعتی اصلی چین است. هنگکنگ مرکز تجاری و بندر پیشرو این کشور است. در داخل مرزهای چین، کشوری بسیار متنوع و پیچیده وجود دارد. توپوگرافی آن یکی از مرتفعترین و یکی از پستترین مکانهای روی زمین را در بر میگیرد. نقش برجسته آن، زمینهای کوهستانی غیرقابلنفوذ است. این نقش تا دشتهای ساحلی وسیع کشیده شده است. آبوهوای چین بسیار متفاوت است؛ از شرایط خشک و بیابانی در شمال غربی گرفته تا بارانهای موسمی استوایی در جنوب شرقی. چین بیشترین تضاد دما را بین مرزهای شمالی و جنوبی خود نسبت به سایر کشورهای جهان دارد. تنوع نقوش برجسته چین و آبوهوای آن منجربه ایجاد یکی از وسیعترین آرایههای اکولوژیکی در جهان شده است و این امر باعث شده است تا توسط تعداد زیادی گونههای گیاهی و جانوری پوشیده شده باشد. در واقع، عملاً همۀ انواع گیاهان نیمکره شمالی، بهجز گیاهان توندرای قطبی، در چین یافت میشوند و علیرغم هجوم مداوم انسانها در طول هزارهها، چین هنوز خانه برخی از عجیبوغریبترین حیوانات و گیاهان جهان است. احتمالاً تنها مشخصۀ قابل شناسایی چین برای مردم سایر نقاط جهان، جمعیت آن است. حدود یکپنجم انسانها ملیت چینی دارند و اکثریت جمعیت را چینیها تشکیل میدهند؛ بنابراین، چین اغلب بهعنوان کشوری همگن از لحاظ قومی شناخته میشود، اما تعداد کمی از کشورها دارای تنوع گستردهای از بومیان مانند مردم چین هستند. حتی در میان آنها تفاوتهای فرهنگی و زبانی در بین مناطق وجود دارد. برای مثال، تنها نقطۀ اشتراک زبانی بین دو فرد از مناطق مختلف چین ممکن است زبان نوشتاری چینی باشد. از آنجایی که جمعیت چین بسیار زیاد است، اغلب تصور میشود که تراکم جمعیت این کشور بهطور یکنواخت بالا است، اما مناطق وسیعی از چین یا خالی از سکنه هستند یا کمجمعیت هستند. چین با بیش از 4000 سال سابقۀ ثبتشده، یکی از معدود کشورهای موجود است که از نظر اقتصادی و فرهنگی نیز در مراحل اولیه تمدن جهانی شکوفا شده است. در واقع، علیرغم تحولات سیاسی و اجتماعی که مکرراً کشورها را ویران کرده است، چین در طول عمر انعطافپذیری خود را بهعنوان یک واحد سیاسی-فرهنگی مجزا در بین کشورها حفظ کرده است. بیشتر توسعه فرهنگی چین با نفوذ نسبتاً بیرونی انجام شده است. معرفی بودیسم از هند یک استثنای بزرگ را تشکیل میدهد. حتی زمانی که مردمان «بربر» مانند مانچوها به کشور نفوذ کردند، این گروهها تا حد زیادی در بافت فرهنگی چینیها جذب شدند و چین فرهنگ خود را حفظ کرد. بیشتر بخوانید: خیابانهای معروف پکن | بهترین خیابانهای پکن برای خرید دیوار بزرگ چین، مهمترین جاذبه پکن ضربالمثل رایج چینیها میگوید: «هیچکس نمیتواند یک قهرمان واقعی باشد، مگر اینکه روی دیوار بزرگ چین بوده باشد». ضربالمثلی که بهوضوح اهمیت قائلشدن به این بنای باستانی منحصربهفرد را نشان میدهد. یکی از مکانهای معروف دنیا دیوار چین است که از مهمترین جاذبههای گردشگری پکن بهشمار میرود. دیوار بزرگ چین - که در زبان چینی به نام چانگچنگ یا دیوار بلند شناخته میشود، بیش از 6000 کیلومتر از قلعههای شانهایگوان در شرق تا Jiayuguan در غرب امتداد دارد و از هبی، Tientsin میگذرد. این دیوار با ارتفاع متوسط شش تا هشت متر و گاهی 16 متر میرسد و در مکانهایی بهاندازه کافی پهن است که پنج اسب یا 10 مرد میتوانند عبور کنند. این دیوار دارای جنگافزارها و برجهای دیدهبانی متعدد است. قدمت برخی از قدیمیترین استحکامات دیوار به قرن هفتم قبل از میلاد برمیگردد و شناختهشدهترین آنها مربوط به حدود 210 سال قبل از میلاد و زمانی که بخشهای مختلف آن بههم متصل شدند، است. بیشتر بخوانید: بهترین سوغاتیهای چین را بشناسید | معرفی ۱۲ مورد از سوغات چین معرفی شهر یانجین، باریکترین شهر جهان در چین یانجین شهری در ساحل رودخانۀ نانسی است و در کوههای استان یوننان چین قرار دارد. این شهر باریکترین شهر جهان بهحساب میآید. همچنین، استان یوننان یکی از مقاصد مهم گردشگری در سفر به چین است. وقتی از بالا به این شهر نگاه میکنید، شاید باورش برایتان سخت باشد که چنین شهری با این همه جمعیت در آنجا وجود داشته باشد. رودخانه نانسی با آبهای متلاطم و کوههای شیبدارش، اولین چیزی است که دربارۀ یانجین به ذهن میرسد. هیچکس نمیتواند تصور کند که فضای باریک بین آنها شهری با 450000 نفر است. این چیزی است که یانجین را بسیار کمیاب میکند. عرض باریکترین قسمت شهر 30 متر و پهنترین قسمت آن 300 متر است. بیشتر قسمتهای شهر در حاشیۀ رودخانه قرار دارند، اما پلهای زیادی در اینجا وجود ندارد. بیشتر ساختمانها در حاشیۀ رودخانه ساخته شدهاند. همچنین، تدابیر احتیاطی برای جلوگیری از آسیب به رودخانه در اثر سیل اتخاذ شده است. شما همچنین میتوانید ساختمانهای مستحکم را در اینجا با استفاده از گذرگاهها مشاهده کنید. رسیدن به شهرستان یانجین چین آسان نیست؛ زیرا مسیر بسیار ناهموار است. تصاویری که توسط هواپیمای بدون سرنشین از یانجین گرفته شد، در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشته شد که توجه جهان را به این شهر جلب کرد. افرادی که این تصاویر را دیدهاند، در تعجب هستند که چرا کسی میخواهد در چنین شهر باریکی ساکن شود؛ اما از آنجا که بسیاری از ساکنان بیش از 100 سال است که در اینجا زندگی میکنند، به محدودیتهای شهر عادت کردهاند. بیشتر بخوانید: جالب ترین جشن ها و فستیوال های چین ویژگیهای مهم شهر یانجین یوننان استانی است که در جنوب غربی کشور چین واقع شده است. این کشور با استانهای چینگوانگشی، گوئیژو و سیچوان و همچنین تبت، منطقۀ خودمختار و ویتنام، لائوس و میانمار مرز مشترک دارد. یوننان یکی از مهمترین مقاصد گردشگری چین محسوب میشود که دلیل آن تنوع زیستی غنی، آبوهوای زیبا و زیبایی طبیعی در طول سال است. یوننان یک منطقۀ کوهستانی نسبتاً مرتفع است. پارکهای ملی پوداکو و لائو جونشان، شهر لیجیانگ، رودخانۀ یانگتسه، سالوین و مکونگ، سه رودخانۀ موازی، کارست چین جنوبی و شالیزار هانگ هانی از میراث جهانی یونسکو هستند که در یوننان قرار دارند. شهر یانجین در استان یوننان چین قرار دارد. یانجین در سواحل رودخانۀ نانشی در میان مناطق کوهستانی شیبدار چین ساخته شده است؛ جاییکه بهطور رسمی بهعنوان باریکترین شهر جهان شناخته میشود. شهر یانجین از شمال و شرق با استان سیچوان همسایه است. یکیدیگر از ویژگیهای قابلتوجه در مورد یانجین - جدا از باریکی بسیار زیاد - این است که از آنجایی که زمین یک کالای گرانبها در این منطقه است، بسیاری از ساختمانهای کاشانهای در حاشیۀ رودخانه قرار دارند و روی ستونهای نازک چوبیشکل ساخته شدهاند. متأسفانه، با وجود زیرساختها و جمعیت باورنکردنی یانجین، توسعۀ اقتصادی آن بهدلیل دسترسی بسیار دشوار به شهر، همانطور که توسط 20minutos.es گزارش شده است، با مشکل مواجه شده است.
سد ایتایپو به دلیل گستردگی بسیار به عنوان یکی از عجایب هفتگانه دنیای مدرن شناخته میشود که بر روی رودخانه پارانا قرار دارد و پاراگوئه و برزیل را از هم جدا میکند. هر کشور نیمی از 14000 مگاوات تولیدی سد را در اختیار دارد. برای تکمیل این پروژه، تقریبا 50 میلیون تن خاک در طول ساختوساز برداشته شد و 18 ژنراتور هیدروالکتریک هر کدام به طول 53 فوت در سد قرار داده شد (2 مورد دیگر در یک توسعه در سال 2006 اضافه شد تا مجموع به 20 برسد). در نتیجه اندازه عظیم خود، هر ژنراتور قادر است 160 تن آب در ثانیه را جابجا کند. همچنین با توجه به توافق بر سر تقسیم مساوی انرژی خروجی بین دو کشور، پاراگوئه توانسته است برق مازادی را که در اختیار دارد به کشور برزیل و سایر کشورهای جهان بفروشد. ایده سد ایتایپو زمانی شکل گرفت که وزرای امور خارجه برزیل و پاراگوئه قانون Iguacu را در سال 1966 امضا کردند. این قانون، منجر به اکتشاف رودخانه پارانا به عنوان منبع انرژی بالقوه شد. در سال 1975ساخت سد آغاز و این سازه به طول 4.8 مایل در سال 1991 با توسعه آن در سال 2003 که منجر به تولید 1400 مگاوات انرژی اضافی شد، تکمیل گردید. این یک سد بتنی گرانشی است که از آهن و فولاد کافی برای ساخت 380 برج ایفل و 15 تونل کانال بین انگلستان و فرانسه استفاده کرده است. مخزنی که وارد سد میشود، 170 کیلومتر طول دارد و میتواند تقریبا 29.54 میلیارد تن آب را در خود جای دهد و با توجه به بزرگی آن، حجم عظیمی از قدرت را تامین و توجه مثبت بینالمللی را به این دو کشور جلب کند. بااینحال، ساخت سد ایتایپو پاراگوئه در مالزی پیامدهای مثبت و منفی زیادی داشت. درحالیکه تکمیل آن یک منبع انرژی جدید بزرگ برای هر دو کشور فراهم کرد، بسیاری از خانوادهها از خانههای خود آواره شدند تا سازههای دستساز جدید را که مسیر هفتمین رودخانه بزرگ جهان را تغییر میداد، در خود جای دهند. بیشتر بخوانید: جاذبه اولیندا | شهری تاریخی در کشور برزیل تاثیر ساخت و ساز سد ایتایپو در نتیجه ساخت سد Itaipu اثرات مثبت و منفی بر محیط و جوامع محلی داشت. در ابتدا، این پروژه به اقتصاد پاراگوئه رونق بخشید و امکان توسعه بازار برق را فراهم کرد که پاراگوئه و برزیل هر دو به درجات مختلفی از آن سود بردهاند. بااینحال، برق تولید شده در ابتدا کمک زیادی به اقتصاد پاراگوئه نکرد، زیرا طبقه بالا مانع از حرکت به سمت صنعتی شدن شدند. بنابراین، تمرکز بر کشاورزی باقی ماند. با تکمیل سد، ارزش محصولات اصلی پاراگوئه در سرتاسر جهان به شدت کاهش یافت و باعث خرابی اقتصادی شد. در طول فشار به سمت دموکراسیسازی، بازار تا حدودی بهبود یافت و این برق برای کمک به توسعه صنعت در کشور مورد استفاده قرار گرفت. بااینحال، در مورد فروش انرژی مازاد پاراگوئه به برزیل از جانب مردم پاراگوئه که نگران فساد دولت خود بودند، بحث و جدل زیادی وجود داشت، اما صدای آنها در امضای معاهده Itaipu در سال 1973 توسط دولتشان خاموش شد. یکی دیگر از تأثیرات منفی ساخت سد ایتایپو بر حیاتوحش طبیعی اطراف بود. اگرچه پروژههای حفاظت طبیعی در طول ساخت سد اجرا شد، اما مقدار زیادی از جنگل در امتداد سمت پاراگوئه رودخانه از بین رفته بود. همچنین، آبشارهای متعدد در اثر توسعه آب انبار زیر بار رفته و بخشی از زیباییهای طبیعی منطقه را از بین برده بودند. بااینحال، کار زیادی برای نجات بخش بسیاری از حیاتوحش و پوشش گیاهی که با ایجاد سد امکان نابودی داشتند، انجام شده است و برنامههای اجرا شده توانستند حدود 400 گونه را نجات دهند. همچنین باید توجه داشت که در نتیجه ساخت سد 59000 نفر از خانههای خود آواره و مجبور به جابجایی شدند. این عدد بسیار بزرگ و تصمیمی است که نباید ساده در نظر گرفته شود. بااینحال، مدیران پروژه آن را مناسب تشخیص دادند، زیرا بازده خالص انرژی و سود برای پاراگوئه بیشتر از خسارت این جابجایی بود. توان خروجی و مقایسه سد ایتایپو در سال 2006، سد ایتایپو در پاراگوئه ظرفیت خود را افزایش داد و 14000 مگاوات برق برای استفاده در پاراگوئه و برزیل تولید کرد. به عنوان مبنایی برای مقایسه، سد هوور در ابتدا و زمانی که با ظرفیت کامل کار انجام میداد، تقریبا 1951 مگاوات تولید میکرد و سد Three Gorges در چین دارای 26 واحد تولید برق بود که مجموعا تقریبا 22500 مگاوات برق تولید میکنند. سد Three Gorges که اخیرا ساخته شده، یکی از این سه سد است و انرژی را برای کشوری که به سرعت درحال گسترش است و به نسبت زیادی آن را مصرف کرده، تامین میکند. پاراگوئه و برزیل توانستهاند بیشترین بهره را از تولید انرژی بزرگ ارائه شده توسط سد Itaipu ببرند، بهطوری که پاراگوئه بیشتر این انرژی تولید شده را به دلیل عدم مصرف آن صادر میکند و برزیل با داشتن حقوق اولیه برای خرید انرژی مازاد پاراگوئه سود میبرد. بیشتر بخوانید: جاذبههای شگفتانگیز پارک ملی لینسویز ماراینسیز برزیل + راهنمای بازدید تاریخچه سد ایتایپو پاراگوئه مالزی سد ایتایپو پاراگوئه مربوط به ساخت و ساز عظیمی است که براساس منافع مشترک بین برزیل و پاراگوئه توسعه یافته و متعلق به هر دو کشور است. منبع آبی مورد استفاده برای ارتقای عملکرد این نیروگاه، رودخانه پاراناست که در مرز بین دو کشور قرار دارد. برای انجام پروژهای به نسبت نیروگاه برق آبی ایتایپو، چندین سال بحث و مذاکره لازم بود تا برابری در مورد منافع مشترک دو ملت ایجاد شود، چنین بحثهایی در دهه 60 مطرح شد. در 22 ژوئن 1966، وزرای خارجه برزیل (Juracy Magalhães) و پاراگوئه (Sapena Pastor) "Ata do Iguaçu" را امضا کردند که هدف آن تحلیل امکانسنجی منابع آبی متعلق به دو کشور بود. در سال 1970 مناقصه بینالمللی برای انتخاب شرکتهای مسئول طراحی اولیه پروژه برگزار شد که برنده آن، کنسرسیومی متشکل از شرکت IECO از آمریکا و ELC از ایتالیا بود که اجرای آن در سال 1971 آغاز شد. دو سال بعد، در 26 آوریل، معاهده Itaipu امضا شد که هدف آن، قانونی و رسمی کردن استفاده از رودخانه پارانا برای ساخت کارخانه بود. در سال 1974 یعنی در 17 می، یک نهاد با هدف مشترک نظارت و مدیریت ساختوساز ایجاد شد. در سال 1978، مسیر رودخانه پارانا برای شروع ساخت سد ایتایپو منحرف شد و چهار سال بعد در 12 اکتبر، ساخت سد به پایان رسید و دریچههای سیل بسته شدند. در 5 می 1984، این کارخانه به بهرهبرداری رسید. سد ایتایپو پاراگوئه کشور مالزی به دلیل عظمت خود یکی از عجایب هفتگانه دنیای مدرن به شمار میرود. معرفی سد ایتایپو پاراگوئه در مالزی نیروگاه برق آبی Itaipu واقع در فوز دو ایگواسوی پارانا، یکی از بزرگترین پروژههای تولید برق در آمریکای لاتین محسوب میشود و در نتیجه معاهدهای که در سال 1973 در دوران دیکتاتوری نظامی امضا شد، این کارخانه دارای یک اداره دو ملیتی است که برق برزیل و هم پاراگوئه را تامین میکند و با ظرفیت نصب شده حدود 14 گیگاوات، Itaipu بیش از 27 میلیارد دلار هزینه دارد. این کار هزاران کارگر برزیلی و پاراگوئهای را بسیج کرد. برای امکانپذیر ساختن ساخت آن، دو کشور طی سالها وامهایی را با مؤسسات مختلف از جمله BNDES و خزانهداری ملی برزیل منعقد کردند. از آنجایی که این وامها به دلار بود و دولتهای پاراگوئه و برزیل معتقد بودند که پذیرش ارزهای مختلف برای مدیریت نیروگاه دشوار است، ارز آمریکایی برای قیمتگذاری تعرفه انرژی تولیدشده توسط Itaipu اتخاذ گردید. ساختوساز عظیم در سراسر رودخانه پارانا تا برزیل امتداد دارد و بین دو کشور مشترک است. اما این پاراگوئه است که بیشترین بهره را از آن میبرد، هم از نظر اقتصادی و هم از لحاظ رضایت میهنی. حدود 80 درصد انرژی پاراگوئه از این سد تامین میشود. این به معنای واقعی کلمه منبع نور کشور است. در کشوری به فقیری این کشور، این سد به عنوان دستاوردی دیده میشود که از زمان افتتاح آن در سال 1984 بینظیر بوده است. حتی بدون درک جزئیات تولید برق آبی، واضح است که ساختوساز قدرتمندی به شمار میرود. از یک سکوی دید دور، میتوانید دیوار بتنی را ببینید که فضای بین دو کشور را پوشانده است و به شکلی بلند و وسیع، با قدرتی بیصدا نیروی رودخانه را مهار میکند. در تور اتوبوسی که سد ایتایپو پاراگوئه برای بازدیدکنندگان اجرا میکند، بسیار به سد نزدیکتر میشوید و واقعا میتوانید از اندازه و میزان کاری که برای ساخت آن انجام شده است، بازدید کنید. اما غمانگیز است که میشنویم یکی دیگر از شگفتیهای طبیعی بالقوه جهان برای پیشرفت انسان از بین رفته است. بااینحال، پیشرفت غیرقابل انکار بوده و سد هیدروالکتریک ایتایپو به خودی خود یک شگفتی است. تا زمانی که چین سد Three Gorges خود را ساخت، این بزرگترین و قابلتوجهترین دستاورد بشر در نوع خود در جهان بود و این سد چیزی است که پاراگوئه حق دارد به آن افتخار کند. بیشتر بخوانید: تالاب پانتانال برزیل | عجیبترین و بزرگترین تالاب جهان نتیجهگیری هم پاراگوئه و هم برزیل در توسعه و بهرهبرداری از سد ایتایپو دستاوردهای زیادی کسب کردهاند. بااینحال، این منفعت بدون هزینه نبوده است، زیرا جابجایی این تعداد زیادی از مردم و تخریب یک اثر طبیعی تصمیماتی است که نباید ساده گرفته شود. این منبع انرژی برق آبی به کاهش وابستگی به زغال سنگ و نفت در هر دو کشور کمک کرده و همچنین منجربه ایجاد روابط بیشتر بین دو کشور از طریق مشارکت مشترک آنها شده است. اگرچه کشور هزینههای سنگینی متحمل شد، اما سد Itaipu به عنوان یک موفقیت زیست محیطی، مالی و سیاسی ظاهر شد. توانایی تولید چنین مقدار زیادی انرژی برق آبی باعث صرفهجویی مالی هر کشور شده و همچنین گامی کوچک در کاهش وابستگی به نفت جهان بوده است.
آژانس مسافرتی رزآبی مجری مستقیم تورهای خارجی به زیباترین کشورها و مقاصد گردشگری دنیا است. از جمله پرطرفدارترین این تورها میتوان به تور فرانسه، تور سوئیس، تور اسپانیا، تور انگلیس و تور ایتالیا اشاره کرد که پراستقبالترینهای تور اروپا تابستان به شمار میروند و برای تور اروپا نوروز 1405 تکرار خواهند شد. اگر بدنیال تجربههای بینظیر هستید فرصت شرکت در این تورها را از دست ندهید.
